Czas chyba coś napisać. Ostatnio ciężko mi się było pozbierać - miałem i sporo pracy, i dużo biegania, i zmęczenie spore. W tym tygodniu zaplanowane było lekkie luzowanie, ale organizm wymusił je nieco wcześniej. Ola nie biegała w poniedziałek, bo zaczęła mocno kaszleć po jednym z treningów. Ja nie biegałem w środę, bo bolała mnie stopa. Dzisiaj czwartek i ponownie byliśmy na dwóch biegach. Piątek i sobota to dni nieco łagodniejsze, bo na niedzielę, jeśli nic się nie wydarzy, zaplanowałem treningowy start w biegu ulicznym na 5km.

Dojechał do nas Artur Kern - polski biegacz studiujący w Arkansas, zresztą rekordzista Polski w biegu na 5000m na hali. Przez kilka tygodni pobiegamy razem. Zebrała się tu niezła paczka polskich biegaczy, w samym sercu Nowego Meksyku.

Pogoda najpierw się poprawiła, potem lekko pogorszyła. Na początku tygodnia było wręcz gorąco, nawet 25 stopni popołudniami. W środę powiało i popadało, ale był to szczęśliwie dzień mojej przerwy. Ból stopy wyglądał w pierwszej chwili na coś związanego z rozcięgnem podeszwowym, ale przy pomocy Kijka odnalazłem przyczynę. Okazał się nią bolesny przykurcz mięśnia łydki, chyba jest to mięsień płaszczkowaty, ale pewności nie mam. Torturuję łydkę drugi dzień. Przykurcz mięśnia objawia się tworzeniem charakterystycznych punktów bolesnych, które przy masażu lub ucisku powodują niesamowity ból. Dotkniesz tuż obok - nic, dotkniesz w samym punkcie - niemal mdlejesz z bólu. Punkty bólowe atakuje się mieszanką ucisków, masaży i rozciągania. Mój masaż Kijkiem punktu na łydce polega na tym, że nabieram głęboko powietrza, zaciskam zęby - i na bezdechu masuję tak długo, aż stają mi świeczki w oczach. Po tym punkt jakby się "rozlewa" - nagle większa powierzchnia mięśnia zaczyna boleć tak, jakby był tam potężny zakwas.

Wszystkie te mięśnie i ścięgna są tak ze sobą powiązane, że czasami na ból ścięgna achillesa pomaga np. rozciąganie okolic biodra - bo tam jest pierwotny przykurcz, który dosłownie ciągnie resztę mięśni i ścięgien. Nie jestem ekspertem mechaniki ruchu, ale sporo nauczyłem się na swoim przypadku. Efekty są niesamowite - po rozluźnieniu łydki ból stopy minął jak ręką odjął, prawdopodobnie przykurczone mięśnie wpływały albo bezpośrednio na ścięgno w stopie, albo zmieniały mój sposób biegu tak, że to miejsce było mocniej obciążone.

W naszej grupce robię więc za naczelnego szamana - masuję i uciskam siebie, Olę i Artura. Znam najczęściej występujące w różnych kontuzjach punkty bólowe i zaczynam poszukiwania od nich. Potem zaczynają się gusła, polegające na uciskach, pod którymi delikwenci dosłownie wyją z bólu. Ale często efekty są znakomite. Ola od letnich Mistrzostw Polski zmagała się z uporczywą kontuzją ścięgna za kolanem. Złapała ją podczas sztafety 4x400m, czasami było lepiej, czasami (np. podczas obu jesiennych półmaratonów oraz biegu w Japonii) - gorzej. Cały czas był jednak dyskomfort. Nie pomagały przerwy, nacierania maściami, rozciąganie. Kiedy wziąłem ją w obroty, odnalazłem kilka punktów bólowych, zacząłem uciski - i po 2 tygodniach kontuzja zniknęła bez śladu. Wystarczyło rozluźnić mięśnie.

Jeśli chodzi o treningi, biegamy cały czas dużo, doszły też pierwsze mocniejsze biegi. We wtorek biegałem 6x1km, dłuższy interwał - w tempie 3:19-3:17/km. Byłem zaskoczony, bo był to trening zrobiony na zupełnym luzie. Po 2 tygodniach ciężkiego biegania wszystko puściło, organizm się poddał i "przypomniał sobie" jak się biega. Zmęczenie jest jednak spore, poczułem je dobrze dopiero po dniu wolnym.

Ze spraw życiowych, to na twarzach i rękach spaliliśmy się jak Meksykanie. Powoli zaczynamy nabierać kształtów biegowych - mięśnie się wysmuklają, policzki zapadają, twarz nabiera tępego, przymulonego kilometrami wyrazu, charakterystycznego dla długodystansowców. W niedzielę robiliśmy ponownie magiczną kombinację pierwszego i drugiego zakresu, mieszając różne tempa, na ulicy i stadionie - razem 28,5km! W kolejną niedzielę zaatakujemy 30km. Moje prędkości idą do przodu, z niższym tętnem niż na początku pobytu po 4:10/km, biegałem ostatnio po 4:01/km. Do tego katujemy się całą masą ćwiczeń siłowych, robię nawet 90 pompek dziennie w dniu "rąk" - ale w seriach niestety, nie za jednym razem. Jak na mnie jest to jednak wynik kosmiczny.

Jak czytam, w Polsce już za miesiąc zacznie się odwilż, nie jest więc tak źle, można biegać, jeśli ktoś to lubi ; )