Dochodzę do siebie po wczorajszym biegu na 3000m w Sopocie. Ostatnia próba przed Mistrzostwami Polski wypadła znakomicie. Pobiegłem rekord życiowy - 8.07,87, poprawiłem poprzednią życiówkę o 7,5 sekundy. Nie jestem jednak w jakiejś wielkiej euforii. Owszem, cieszę się, że trening idzie dobrze, jest ciągły progres, jak na Polskę jest to niezły wynik. Równocześnie jednak wyniki Polaków w ostatnich latach nie mogą być i nie są dla mnie żadnym wzorcem - w treningu mocno czerpię z dorobku światowego, odcinam się od polskiej myśli szkoleniowej, stąd i na wyniki zerkam światowe. Świat zaś biega dużo, dużo szybciej niż 8:07.

To daje mi pewną zdrową ocenę własnych osiągów. Na 3000m jestem już naprawdę blisko absolutnej polskiej czołówki, jest to zaledwie kilka sekund różnicy. Jednak bycie najlepszym w Polsce to marna legitymacja na świecie.

Jak wyglądał ten bieg od środka? Początek był szybki - pierwsze 400m miałem w 62 sekundy, pierwszy kilometr w 2.39/2.40. Nie czułem się jednak tak luźno, jak powinienem na tej prędkości. Być może obozowe treningi w wysokiej temperaturze jeszcze "siedzą" w nogach. Po przebiegnięciu 800m nogi miałem ciężkie i sztywne, błysnęła mi myśl, że może nie być za dobrze. Przed biegiem spodziewałem się, że jestem przygotowany na ok. 8:04, ale po 800m biegu ta myśl znikła ; ) Po przebiegnięciu 1km zobaczyłem na zegarze, że jest to mimo wszystko wysokie tempo - musiałem podjąć decyzję: albo próbuję "cisnąć" mimo słabnących nóg i trzymać czołówkę jak najdłużej, albo zwolnię i odpocznę. Wybrałem to drugie rozwiązanie, poczekałem na kolejną grupę i następne 2 okrążenia przebiegłem w tempie ok. 77s na 400m, kryjąc się za ich plecami. To pozwoliło mi dojść do siebie.

Potem wyszedłem na czoło drugiej grupy (którą w tym momencie prowadził Hubert Pokrop ze "stajni" trenera Króla) i dogoniłem słabnącego Ukraińca, który odpadł od czołówki. Schowałem się za nim na następne okrążenie. Potem zaatakował Michał Breszka - powoli zaczął przyspieszać, ja za nim. Ostatnie 300m "depnąłem' z całej siły, ostatnie 200m miałem w tempie 28,2s, ostatnie okrążenie w 57-58s. Ten mocny finisz sprawił, że ostatni kilometr był znowu szybki. Poszczególne kilometry wyglądały mniej więcej tak: 2.40-2.47-2.40

Słabszy dzień miała Ola. Pierwotnie miała biec w szybkim, prowadzonym biegu, ostatecznie "zająca" nie było. Ola przez pierwsze 2km prowadziła więc na zmianę z Agnieszką Ciołek, potem Agnieszka przyspieszyła i oderwała się. Ola biegła usztywniona, nie próbowała przyspieszyć - to nie był jej najlepszy dzień. Mimo wszystko pobiła o 5s rekord życiowy, była druga, pobiegła 9:26 - ale spodziewaliśmy się wyniku co najmniej o 10s lepszego.

Patrząc na to chłodno - nie jest źle, skoro oboje bijemy życiówki i nie skaczemy w górę ze szczęścia ; ) Nasz poziom wyraźnie poszedł w górę - jeszcze dwa lata temu na tym samym stadionie pobiegłem 3000m prawie 30 sekund wolniej i byłem po tym w stanie agonalnym. Na razie na 5000m nie czuję się jeszcze tak pewnie, to długi, trudny dla mnie dystans - ale na MP spróbuję powalczyć o jak najlepszy rekord życiowy i jak najwyższe miejsce.

Trening od 2 lat idzie dobrze, spokojnie, konsekwentnie. Z tygodnia na tydzień, z miesiąca na miesiąc, z roku na rok i ja, i Ola jesteśmy mocniejsi i coraz bardziej głodni lepszych wyników. Naprawdę jestem ciekaw, dokąd nas zaprowadzi ta wędrówka.

I dwie fotki, najpierw na starcie: